Poznań to tylko stolica i największe miasto Wielkopolski, ale też kulturalne i gospodarcze serce regionu. To ponad tysiąc lat historii, niezliczone zabytki i tajemnicze legendy. Od katedry będącej miejscem spoczynku pierwszych polskich władców, przez znane wszystkim koziołki na ratuszowej wieży, po najmłodszy w Europie zamek wzniesiony dla koronowanego władcy. A kiedy poznacie już atrakcje ścisłego centrum to czeka na was kolejka Maltanka, która wzdłuż brzegów jeziora wozi turystów do Zoo oraz ogromy park Cytadela powstały w miejscu dawnej pruskiej twierdzy.
Stare Miasto, koziołki i rogale
Zwiedzanie Poznania najlepiej zacząć od Starego Rynku. Pośrodku rynku wznosi się symbol Poznania – renesansowy ratusz. Najwięcej uwagi przyciągają słynne poznańskie koziołki, które codziennie trykają się na ratuszowej. Ratusz nie pełni już swojej pierwotnej funkcji, ale jest siedzibą Muzeum Historii Miasta Poznania. Obok ratusza wznoszą się domki budnicze, urocze, malutkie kamienice w których podcieniach dawniej handlowano śledziami czy świecami. Obowiązkowym punktem zwiedzania na Starym Mieście jest z pewnością poznańska fara, nazywana często perłą baroku.
Po drugiej stronie Starego Miasta znajduje się Wzgórze Przemysła, na którym wznosi się zrekonstruowany Zamek Królewski. Po lokacji miasta przez Przemysła I stał się siedzibą księcia, a później rezydencją królewską jego syna – Przemysła II. Zamek mieści w swoich murach Muzeum Sztuk Użytkowych, natomiast wieża jest doskonałym punktem widokowym.
Czym byłby jednak weekend w Poznaniu bez świętomarcińskich rogali? Koniecznie trzeba zajrzeć do Rogalowego Muzeum Poznania, gdzie podczas interaktywnego i szalenie wciągającego pokazu dowiesz się wszystkiego o tajnikach wypieku rogali.
Ostrów Tumski
To właśnie tutaj znajdował się potężny poznański gród, w którym 1000 lat temu książę Mieszko I wzniósł kamienną rezydencję. Do niej przylegała mała kaplica, będąca najprawdopodobniej pierwszą chrześcijańską świątynią na tych ziemiach.
Pozostałości książęcej siedziby są współcześnie ukryte głęboko w ziemi, a nad nimi wznosi się bryła kościoła Najświętszej Marii Panny. Zarys palatium jest jednak wyraźnie zaznaczony przez wykonaną ze szkła hartowanego instalację artystyczną.
Centralnym punktem Ostrowa Tumskiego jest poznańska katedra, nosząca wezwanie świętych Piotra i Pawła. Gotycką bryłę otacza dwanaście kaplic. Wśród nich szczególnie wyróżnia się Złota Kaplica, zbudowana w bogatym stylu bizantyjskim, w której znajduje się neogotycki sarkofag Mieszka I i Bolesława Chrobrego.
Muzeum Archidiecezjalne gromadzi zbiory sztuki sakralnej. Wśród najciekawszych obiektów znajduje się jedna z najstarszych w Polsce monstrancji fundacji Władysława Jagiełły oraz tak zwany Miecz św. Piotra, dar papieża dla Mieszka I. Nieco dalej leży rezerwat archeologiczny Genius Loci eksponujący pozostałości dawnych obwałowań wyspy.
Śródmieście i Dzielnica cesarska
Na zachód od Starego Miasta leży współczesne śródmieście Poznania, którego umowne centrum stanowi Plac Wolności. Wokół niego wznosi się szereg ważnych gmachów, w tym Biblioteka Raczyńskich, Muzeum Narodowe z galerią malarstwa i rzeźby oraz Hotel Bazar – miejsce w którym narodziła się idea pracy organicznej.
Najważniejszą ulicą tej części centrum jest jednak Święty Marcin, której nazwa pochodzi od średniowiecznej osady o tej samej nazwie. Pamiątką po dawnym przedmieściu jest gotycki kościół św. Marcina. Znajduje się tu również najstarsze poznańskie kino – Muza.
Dalej rozpościera się reprezentacyjna „dzielnica cesarska”, której sercem jest Zamek Cesarski – najmłodsza w Europie rezydencja monarsza. Towarzyszą mu Teatr Wielki, a także zabytkowe gmachy Uniwersytetu, dyrekcja kolei i poczta główna. Obok zamku znajduje się Centrum Szyfrów Enigma, w którym każdy może spróbować swoich sił w łamaniu szyfrów, kodów i tajnych wiadomości.
Śródka i Jezioro Maltańskie
Jedna z najmniejszych dzielnic Poznania, a zarazem jedna z najbardziej urzekających. Z Ostrowem Tumskim łączy ją most Biskupa Jordana. Centrum Śródki stanowi mały rynek z gotyckim kościołem Św. Małgorzaty. Dawniej plac ten był centrum drobnego handlu, dzisiaj tętni życiem w restauracjach i kawiarniach. Tutaj można też obejrzeć wyjątkowy trójwymiarowy mural „Opowieść śródecka z trębaczem na dachu i kotem w tle”.
Przechodząc mostem nie sposób nie zauważyć charakterystycznego białego gmachu nad brzegiem Cybiny. To Brama Poznania, czyli Interaktywne Centrum Historii Ostrowa Tumskiego – multimedialna ekspozycja, która wciągająco opowiada o tysiącu lat historii Wyspy Katedralnej i całego Poznania. Obowiązkowy punkt każdego pobytu w mieście.
Po drugiej stronie rozległego Ronda Śródka wznosi się pochodzący z XII wieku kościół Św. Jana Jerozolimskiego za Murami. Powstał jako kościół szpitalny, prowadzony przez zakon Kawalerów Maltańskich (szpitalników). Od zakonników nazwę bierze pobliskie sztuczne jezioro – Malta. Wzdłuż brzegów jeziora jeździ Kolejka Parkowa Maltanka, od dekad wożąca małych i dużych do Nowego Zoo. Wielką atrakcją jest akwapark Termy Maltańskie – jeden z największych w Polsce.
Jeżyce, Łazarz i Wilda
Mając nieco więcej czasu koniecznie trzeba zostawić na moment centrum Poznania i wyruszyć na odkrywanie trzech historycznych dzielnic miasta: Jeżyc, Łazarza i Wildy. Każda z nich ma nieco inny charakter, we wszystkich jednak zachowały się setki zabytkowych kamienic. Znajdziemy tu zarówno najstarsze domy wykonane z szachulca lub muru pruskiego, jak i wyjątkowo zdobne secesyjne kamienice. Pozostałościami po wiejskich czasach są trzy rynki, które do dzisiaj pełnią swoje funkcje handlowe.
Jeżyce wydają się z tej trójki najbardziej kameralne, tu i ówdzie można nadal znaleźć pozostałości dawnych zabudowań gospodarskich. Zdecydowanie więcej jest jednak kamienic, na parterach których swoje miejsce znalazło wiele najciekawszych knajpek w mieście. Jeżyce to również Stare Zoo, które działa tutaj od 1871 roku. Niegdyś znane jako miejsce narodzin poznańskiego hip hopu, dzisiaj kojarzy się z najlepszą gastronomią.
Zwiedzanie Łazarza najlepiej zacząć od Parku Wilsona oraz Palmiarni, która posiada unikalną kolekcję roślin z całego świata. Stąd kilka kroków dzieli nas od najbardziej okazałych poznańskich kamienic, których i w Wiedniu by się nie powstydzili, jak również od genialnie zrewitalizowanych dawnych koszar pełniących funkcję loftów.
Docierając wreszcie na Wildę od razu da się zauważyć nieco inny charakter. To najbardziej robotnicza z trzech dzielnic, położona tuż obok historycznych zakładów Hipolita Cegielskiego. Wśród wildeckich osobliwości są zarówno kapliczki wkomponowane w ściany kamienic, jak i największe w Europie podwórko w dawnej kolonii robotniczej. Zespół Pidżama Porno śpiewał kiedyś, że „na Wildzie mieszka szatan”, to jednak dawno nieprawda, a Wilda przyciąga studentów i artystów.
