Choć można odnieść wrażenie, że Gostyń położony jest w cieniu monumentalnej bazyliki na Świętej Górze, na obrzeżach miasta, to jest on niezwykle ciekawy i zasługuje na porządną wycieczkę po centrum. Historia miasta sięga wszak XIII wieku, a średniowieczna fara doskonale zachowała gotyckie formy, pomimo zmieniających się mód i stylów. Poza tym, w żadnym innym miejscu słodkie mleczko w tubce z gostyńskiej mleczarni nie smakuje tak dobrze!
Gostyńska fara
Najważniejszym zabytkiem Gostynia jest gotycki kościół św. Małgorzaty. To najstarszy zabytek miasta, którego początki sięgają 12. wieku. Jedna z cegieł w świątyni oznaczona jest datą 1320. Być może jest to fragment najstarszego kościoła, jako że obecny kościół powstał około sto lat później. Wieża kościoła ma aż 45 metrów wysokości, chociaż według planów miała być jeszcze wyższa. Od roku 1531 wygląd zewnętrzny fary nie ulegał większym zmianom.
Ołtarz główny pochodzi z około 1658 roku. Pośrodku znajduje się obraz Matki Boskiej Szkaplerznej, a w nastawie obraz świętej Małgorzaty z Antiochii. Wyjątkowo ciekawa jest kaplica św. Anny, gdzie podziwiać można ołtarz z 1548 roku. W centralnym miejscu znajduje się grupa rzeźb, zwanych św. Anną Samotrzecią. Poniżej umieszczone jest, namalowane na desce drzewo genealogiczne Matki Boskiej.
Tuż obok kościoła mieści się Muzeum Ziemi Gostyńskiej
Rynek i centrum
Ratusz jest zawsze symbolem miejskiej samorządności i dumą mieszkańców. Ten w Gostyniu może wydawać się dość niewielki, natomiast z pewnością jest bardzo efektowny. Budynek jest piętrowy i zwieńczony niewielką wieżyczką zegarową. Co ciekawe, ratusz jest niesymetryczny w swoim kształcę, co również jest bardzo nietypowe.
Budowla stoi przy wschodniej pierzei rynku. Współcześnie jest to centralny plac miasta, który jednak nie pełni już funkcji handlowej. Centralnym elementem jest granitowy pomnik upamiętniający śmierć mieszkańców miasta podczas II Wojny Światowej. Przez rynek prowadzi niestety jedna z głównych dróg w okolicy, to sprawiło że życie handlowe i towarzyskie przeniosło się nieco dalej – na deptak na ulicy 1 Maja. W tej okolicy zachowało się wiele starych domów, często mających tylko jedno piętro. Również nazwy ulic, jak Tkacka, Łazienna, czy Na Fosie przypominają o bogatej historii.
Bardziej okazałe budowle znaleźć można nieco na południe, przy ulicy Wschowskiej. Gmach starostwa powiatowego, budynki szkolne oraz kościół Św. Ducha to świadkowie szybkiego rozwoju miasta na początku 20. wieku.
Bazylika Świętogórska
Święta Góra była miejsce szczególnym już w średniowieczu. W XV w. zbudowano tu drewnianą kaplicę, w której znajdowały się otoczone kultem rzeźby Piety i Krucyfiksu. Miało tu również dochodzić do cudownych uzdrowień. Z połowy XVI wieku pochodzi cudowny obraz Matki Bożej, który stał się celem pielgrzymek. W 1668 r. Adam Konarzewski sprowadził na Świętą Górę zakon filipinów, w których posiadaniu Święta Góra jest do dzisiaj.
Bazylika była wzorowana na kościele Santa Maria della Salute w Wenecji, pod którego ogromnym wrażeniem była Zofia z Opalińskich, żona Adama Konarzewskiego. Przy budowie pracowali wybitni włoscy architekci: Jan i Jerze Catenazzi oraz Pompeo Ferrari. Zwiedzać można również rozległe kościelne krypty, jak również zajrzeć na wirydarz sąsiadującego z bazyliką klasztoru.
Święta Góra słynie z wydarzeń muzycznych. Co roku jesienią odbywa się tutaj Festiwal Muzyki Oratoryjnej Musica Sacromontana o międzynarodowej sławie.